روزی که آمدی

فرشتگان

زمین را زیور بستند

و کبوتران

           گیسوان درختان را

چشمانت نگینی است

بر گستره زمان

که دیدگان خورشید را

خجل می سازد

*

تو آن اقیانوسی

                    بانو

که گستره عالم را

       پر از ستاره ساخته

                  پر از ستاره و مروارید