![]() |
![]() |
|
| شعرهای مهدی تقی نژاد |
|
سی چه چارقد نداری صغری خانم سی چه لُُنجَک میاری صغری خانم مُ هم سن نَوَت هِسُّم وِلُم کُ نکنه نقشه داری صغری خانم دِلُم بردی سی خُوت حیرونم از تو خدا دونه چِقَه دل خونُم از تو اَ او روزی که خندیدی تو تاکسی تو کوچ پس کوچه ها ویلونم از تو اَ دَسِّّت کاسه خون شُ دل مُ اَ ترست بید مجنون شُ دل مُ ایقَ نِق می زنی هر رو وُ هر شُو نمی دونی که داغون ش دل م توی دانشکده فک می زدی تو اَ پشت شیشه چشمک می زدی تو مُویِ ساده دِلُم دادم به دستت نگوُ اَ خنده پشتک می زدی تو 1. سی چه: برای چه 2. لُنجک: شکلک، ادا و اطوار 3. مُ: من 4. نَوَت: نوه ات 5. هِسُّم: هستم 6. وِلُم کُ: رهایم کن 7. شُ: شد 8. خُوت (خُت): خودت 9.ایق: اینقدر 10. چقه: چقدر 11. او: اون، آن 12. بون: بام 13. کوچ: کوچه 14. اَ: از 15. مُویِ: منِ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 23:6 توسط مهدي تقي نژاد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
گلبن تخلص حاج محمد کاظم(1270 ق) شاعر همشهری و سلیم النفس و از معدود شاعران خوب کازرون است که مجموعه اشعاری از ایشان به جا مانده و مقبره شان نیز مشخصاَ در کازرون است اما بدون بنا و سنگ مزار.
|
| پیوندهای روزانه |
|
گلبانگ (مهدي تقي نژاد) فرهنگ نوشت (مهدي تقي نژاد) آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|