عطش، و انتظار، و اصغر، آب، و حسين

و بغض، خنجر، يک سر، و آفتاب، و حسين

 بريز شرم حضورت بيا به خيمه که باز

شکسته می شنوم ناله رباب، و حسين

 چه ظهر دلهره انگيزی، آسمان پريشان است

که کودکان همه در بهت و اضطراب، و حسين

 هنوز در نفس تب گرفته زمان جاری ست

ندای هل من معيننی بی جواب، و حسين

 حکايتی ست صدايت که تا هميشه بلند است

که کربلا، کوفه، شام، در التهاب، و حسين